Achtergrond van de vraag:
Sinds de opkomst van bugtrackingsystemen zijn testers geconfronteerd met de uitdaging: hoe kun je bugs zo overbrengen dat de ontwikkelaar ze zonder verdere vragen kan reproduceren en verhelpen? Hieruit is de cultuur van het duidelijk vastleggen van stappen, omgeving, omstandigheden waaronder de bug zich voordoet en het feitelijke resultaat ontstaan.
Probleem:
Een slecht geschreven bugrapport is de oorzaak van langdurige discussies en misverstanden binnen het team. Vaak gaat een bug verloren, wordt deze niet gereproduceerd en wordt gesloten "als niet reproduceerbaar", waardoor het defect in het systeem blijft bestaan.
Oplossing:
Kernkenmerken:
Kan ik een bug alleen mondeling rapporteren, als iedereen in het team het "toch wel begrijpt"?
Nee. Zelfs in gevestigde teams is het altijd belangrijk om een bug formeel vast te leggen: de geschiedenis van wijzigingen, rotatie van teamleden en het geheugen over de bug zijn niet eindig.
Moet ik elke bug vanuit een "nultoestand" schrijven (inloggen/uitloggen/etc)?
Als de stappen naar de bug triviaal zijn (standaard inloggen) - dan kunnen ze worden weggelaten, maar als sessie, profielinstellingen of configuraties specifiek zijn - dan is volledige reproductie cruciaal.
Moeten alle bugs worden voorzien van screenshots/video?
Niet altijd. Als de bug duidelijk is vanuit de beschrijving (spelfout), is een screenshot nuttig maar niet verplicht. Maar als de bug verband houdt met visuele weergave/opmaak, is het cruciaal om visueel bewijs bij te voegen.
De tester meldt een bug "Knop werkt niet" zonder stappen en omgeving. De ontwikkelaar kan de fout niet reproduceren.
Voordelen:
Nadelen:
De tester formaliseert de bug: geeft stappen aan, versie van de applicatie, browser, voegt een screenshot en systeemlog toe.
Voordelen:
Nadelen: