Testontwerp is het proces van het ontwikkelen van testscripts en gegevens op basis van vereisten, specificaties en productanalyse. Het is ontstaan uit de noodzaak om tests te structureren zodat maximale dekking wordt verzekerd en het dupliceren van inspanningen wordt geminimaliseerd.
Geschiedenis van de vraag:
Vroeger werden tests intuïtief opgesteld, wat leidde tot hiaten in controles en inefficiënt gebruik van middelen. Testontwerpmethoden hebben de kwaliteit en volledigheid van de dekking verhoogd.
Probleem:
Zonder geformaliseerde technieken bestaat het risico van het doorlopen van soortgelijke tests of, omgekeerd, het missen van kritieke gevallen. Het is ook lastig om de voldoende testdekking voor een release aan te tonen.
Oplossing:
Het implementeren van testontwerpmethoden stelt ons in staat om middelen rationeel te verdelen, de meest prioritaire controles te identificeren en toezicht te houden op de dekking. Belangrijke technieken:
Belangrijke kenmerken:
Is het voldoende om alleen grenswaarden te testen voor volledige dekking?
Nee, er moeten ook positieve/negatieve scenario's, controles van bedrijfslogica en niet-equivalente gevallen worden overwogen.
Wanneer is het beter om pairwise te gebruiken in plaats van equivalente partitiedeling?
Wanneer er meerdere parameters zijn met verschillende bereiken — pairwise is effectiever in het identificeren van interactiefouten tussen parameters.
Is testen op verouderde specificaties voldoende?
Nee, specificaties moeten up-to-date zijn, anders komt de testdekking niet overeen met het huidige product.
Bij het testen van het veld "Leeftijd" werden alleen 18, 25 en 40 jaar genomen, terwijl kritieke fouten op de grenzen (0, 100) niet zijn opgemerkt tot na de release.
Voordelen:
Nadelen:
De methode van equivalente klassen en grenswaarden werd gebruikt: tests dekken 0, 1, 17, 18, 99, 100, 101 en typische waarden binnen het bereik.
Voordelen:
Nadelen: