Perl is een dynamische taal die prototype-gebaseerde OOP ondersteunt via hash's en pakketten. Voor het creëren van een object wordt meestal bless gebruikt:
package Animal; sub new { my ($class, %args) = @_; return bless { %args }, $class; } sub speak { print "Een dier maakt een geluid "; } package Dog; use parent 'Animal'; # of our @ISA = ('Animal') sub speak { print "Woef! "; } my $dog = Dog->new(name => 'Rex'); $dog->speak; # Geeft weer: Woef!
Hier creëert de constructor new een hash met de gegevens van het object en koppelt deze aan de klasse. Methoden worden gedeclareerd als gewone subroutines. Erfelijkheid is mogelijk via @ISA of de module parent/base. OOP in Perl is flexibel maar niet strikt, wat zowel extra mogelijkheden als nuances biedt.
Hoe kun je het beste privé-eigenschappen/ methoden van een object in Perl implementeren, rekening houdend met het ontbreken van de syntaxis voor private/protected?
Antwoord: Er is geen ingebouwde mechanisme, maar privacy wordt bereikt via lexicale variabelen buiten het pakket of naamconventies (_private). Bijvoorbeeld:
package Car; my $secret = 'verborgen'; # privé voor het pakket sub _private { ... } # conventie: niet van buitenaf aanroepen
Deze aanpak beschermt niet tegen toegang, maar wordt als een standaard beschouwd.
Verhaal
In een project werd een object gedefinieerd dat een array van verwijzingen naar andere objecten bevatte. Ontwikkelaars vergaten de methoden als $obj->method aan te roepen, en noemden ze als method($obj), wat leidde tot onverwachte resultaten, vooral bij erfelijkheid en het overschrijven van methoden – de klasse werd verkeerd gedefinieerd, en oudermethoden in plaats van kindmethoden werden aangeroepen.
Verhaal
Het gebruik van een pakketvariabele in plaats van een lexicale variabele voor het opslaan van de status van het object leidde ertoe dat één statuswijziging bij alle instanties van de klasse werd weerspiegeld, omdat de gegevens gemeenschappelijk waren en niet individueel voor het object.
Verhaal
Impliciete omgang met de variabele @ISA voor erfelijkheid, bij dynamische laadsystemen van klassen, leidde in grote projecten ertoe dat ouderlijsten niet op tijd werden bijgewerkt, waardoor het programma onverwacht methoden verloor of een onjuiste hiërarchie kreeg.