Handmatige UI-testing is oorspronkelijk ontstaan uit de noodzaak, omdat automatische tools slecht in staat zijn om fouten te detecteren die verband houden met visuele waarneming en gebruiksvriendelijkheid van de interface (geschiedenis). Alle elementen moeten toegankelijk zijn, correct worden weergegeven en interageren zoals verwacht door de gebruiker.
Het grootste probleem van handmatige UI-testing is de subjectieve beoordeling: verschillende mensen kunnen dezelfde interface op verschillende manieren waarnemen. Bovendien komt het vaak voor dat visuele defecten niet worden gedocumenteerd of worden genegeerd (‘probleem’). Om subjectiviteit te vermijden, moeten duidelijke acceptatiecriteria voor visuele elementen worden ontwikkeld, isometrische richtlijnen worden gebruikt en moeten gevonden problemen worden vastgelegd met behulp van screenshots, duidelijke beschrijvingen en vergelijkingen met de oorspronkelijke ontwerpen (‘oplossing’).
Belangrijke kenmerken:
Is het voldoende om de UI alleen in één browser of op één apparaat te testen?
Nee, elementen kunnen anders worden weergegeven vanwege verschillen in browser-engines en schermresoluties.
Als een tester een defect niet ziet, kan hij dan concluderen dat er geen bug is?
Nee, het is noodzakelijk om de interface te vergelijken met richtlijnen en ontwerpen, en niet alleen te vertrouwen op eigen subjectieve waarnemingen.
Kun je eisen voor toegankelijkheid (accessibility) negeren bij het testen van de UI?
Nee, toegankelijkheidseisen zijn belangrijk voor eindgebruikers, inclusief mensen met een beperking.
De tester controleerde de UI alleen op zijn eigen computer en in één browser, en vergeleek alleen visueel met de vorige versie, zonder op het ontwerp te vertrouwen. Uiteindelijk zagen gebruikers op mobiele apparaten een gebroken interface.
Voordelen:
Nadelen:
De tester controleerde de UI op verschillende apparaten en browsers, vergeleek met het ontwerp en hield rekening met toegankelijkheidsgidsen. Hij gebruikte checklists voor visuele criteria.
Voordelen:
Nadelen: