Sınır değerleri (Boundary Value Analysis, BVA) ve eşdeğer bölme (Equivalence Partitioning, EP) el testinde temel test tasarımı yöntemleridir.
Tarihçesi:
Bu teknikler, test senaryolarının fazlalığını azaltmak ve daha az iş gücü ile hataların bulunma olasılığını artırmak için geliştirilmiştir. Eşdeğer bölme, tüm olası girdi verilerini aynı şekilde işlenmesi gereken gruplara ayırırken, sınır değerleri genellikle aralıkların uçlarında meydana gelen hataları ortaya çıkarır.
Sorun:
Bu teknikleri uygulamadaki temel zorluk, sınırların ve bölmelerin doğru bir şekilde tanımlanmamasıdır. Örneğin, test uzmanları aralıkları yanlış belirleyebilir (örneğin, birim hatası yapabilir) veya örtük sınırları dikkate almayabilir (örneğin, aralık 1'den başlıyorsa 0'ın geçerli olup olmadığı).
Çözüm:
Etkili bir uygulama için spesifikasyonu dikkatlice okumak, hangi girdilerin beklendiğini net bir şekilde tanımlamak ve kapalı ve açık sınırları dikkatlice belirlemek gerekir. Her zaman tartışmalı durumları analistler veya geliştiricilerle görüşmek önemlidir.
Ana özellikler:
Eşdeğer sınıflar çoksa, hepsinin sınırlarını test etmek zorunlu mu?
Hayır, iş açısından en kritik olanları (sadece geçerli ve geçersiz) ayırmak ve test matrisini aşırı yüklenmemek gerekir.
Sınır değeri aralığa dahil mi?
Görev şartlarına bağlıdır: Eğer aralık [1, 10] ise, 1 ve 10 dahil; eğer (1, 10) ise, dahil değil.
Bu teknikler metin ve dize verileri için uygulanabilir mi?
Evet, örneğin, dize uzunluğunun, geçerli karakterlerin ve boş değerlerin kontrolü için uygulanabilir.
Test uzmanı “Yaş” (1-120) alanını kontrol ederken yalnızca 20, 50 ve 100 değerleri için test senaryoları oluşturdu.
Artıları:
Eksileri:
Test uzmanı tüm sınırları kontrol etti: 0, 1, 2, 119, 120, 121 ve aralık içindeki rastgele bir değeri.
Artıları:
Eksileri: