Cevap.

Monolitik mimari, uygulamanın tüm işlevlerinin tek bir geliştirilip dağıtılan kodda toplandığını varsayar.

Servis odaklı mimari (SOA) ve özellikle mikro servisler — uygulamanın, genellikle ağ üzerinden etkileşimde bulunan net arayüzler aracılığıyla birbirine bağlanmış bir dizi modülden oluştuğu bir yaklaşımdır.

Monolitin avantajlı olduğu durumlar:

• Küçük bir başlangıç veya MVP
• Uygulamada az sayıda etkileşimde bulunan modül var
• Yönetim ve dağıtımın basitliği önemlidir

SOA'nın avantajlı olduğu durumlar:

• Farklı ekipler ve teknolojilerle büyük veya büyüyen uygulamalar
• Bireysel modüllerde sık değişiklik gereksinimi
• Kesintisizliği artırma ve ölçeklenebilirlik gereksinimi

Kıyaslama örneği: Monolit:

public class Application {
    public static void main(String[] args){
        UserService userService = new UserService();
        OrderService orderService = new OrderService();
        // Sipariş, kullanıcı mantığı — hepsi tek bir uygulamada
    }
}

SOA — API aracılığıyla etkileşim:

GET /user/42    # kullanıcı servisine istek
GET /order/532  # sipariş servisine istek

Anahtar özellikler:

• Tek bir işlem — dağıtım daha basit, ölçekleme yönetimi daha zor
• Servisler arasında net rol ve sorumluluk ayrımı
• Sistem entegrasyonu ve bağlantıların test edilmesi gereklidir

İkna edici sorular.

SOA, servisler arasında veritabanını paylaşır mı?

Genellikle servisler zayıf bağlılık için verileri paylaşır. Ortak veritabanları, göç aşamalarında kabul edilebilir, ancak idealde her servisin ayrı bir veritabanı olmalıdır.

Monolit her zaman performans açısından daha mı kötüdür?

Hayır, monolit küçük hacimlerde daha performanslı olabilir, çünkü gereksiz ağ çağrıları ve bellek bölünmesi yoktur.

Monoliti mikro servislere "bir anda" dönüştürmek mümkün mü?

Hayır, genellikle geçiş aşamalı olarak, bağlam sınırlarını belirlemeyle başlayarak servis haline dönüştürmeyi gerektirir.