Borrow ve AsRef her ikisi de referans referansa dönüştürmeyi sağlar, ancak Borrow eşitlik ve hashing semantiklerine ilişkin katı sözleşmesel garantiler getirir. Bir tür Borrow<T> uyguladığında, borrow()'un, orijinal türle eşit olan ( Eq aracılığıyla) ve özdeş hash değerleri üreten ( Hash aracılığıyla) bir değer döndüreceğini taahhüt eder. AsRef bu kısıtlamalardan yoksundur; yalnızca dönüştürülmüş görünümün aynı hash veya eşitlik davranışını korumasını gerektirmeden ucuz bir dönüştürmeyi sağlar. HashMap, get yöntem için Borrow gerektirir çünkü bir String olarak eklenen bir anahtarın, bir &str kullanılarak güvenilir bir şekilde geri alınmasını sağlaması gerekir; bu, her iki türün de aynı iç sepetle eşleşmesini ve çakışma çözümlemesi sırasında eşit karşılaştırılmasını garanti eder.
Bir HTTP proxy için yüksek performanslı bir yönlendirme tablosu tasarlıyorsunuz ve burada yönlendirme anahtarları sahiplikte olan String nesneleri olarak depolanıyor, ancak gelen istekler yol segmentlerini ağ tamponundan ayrıştırılan &str dilimleri olarak sağlıyor.
Üç uygulama stratejisini değerlendiriyorsunuz. İlk olarak, tüm anahtarları arama sırasında String'e normalize edebilir, böylece tür birliği sağlayabilirsiniz; bu, her istekte tahsisatlar nedeniyle son derece pahalı olduğunu kanıtlıyor. İkincisi, anahtarları arama sınırı olarak AsRef<str> kullanmayı düşünüyorsunuz, böylece hem String hem de &str'nin &str'ye dönüştürülmesine izin veriyorsunuz; ancak, AsRef'in uygulamaları, referans gösterilen verilerin farklı Unicode normalizasyon formlarını veya kodlamaları kullanabileceği durumlara izin verir; bu da "café" olarak kesin bir String'in ve "café" olarak bir &str'nin farklı sepetlere hashlenmesine ve mantıksal eşitliğe rağmen önbellek hatalarına yol açar. Üçüncü olarak, Borrow<str> benimseyerek, String::borrow() ve &str'nin özdeş Hash ve Eq sonuçları üretmesini garanti eden sözleşmeyi sağlıyorsunuz, bu da tutarlı sepet indekslemesini güvence altına alıyor.
Borrow yaklaşımını seçiyorsunuz çünkü bu, talep başına tahsisatları ortadan kaldırırken doğru yönlendirme çözümü için gereken hash tutarlılığını koruyor. Sonuç, ağdan &str kabul eden ve önceden eklenmiş String yönlendirmeleri ile doğru şekilde eşleşen sıfır kopyalı bir arama mekanizmasıdır.
Neden HashMap araması için AsRef<str> yerine Borrow<str> kullanmak ince alım hatalarına yol açar?
AsRef<str> hem String'in hem de &str'nin &str'ye dönüşmesine izin verir, ancak dönüştürülmüş referansın hash'inin orijinal sahiplik değerinin hash'ine eşit olduğuna dair hiçbir garanti sağlamaz. HashMap, depolama sepetini belirlemek için hash değerini kullanır; eğer String ve &str aynı mantıksal içerik için farklı hash'ler üretiyorsa (örneğin, farklı iç temsil veya normalizasyon nedeniyle), arama yanlış bir sepeti araştırır ve anahtar mevcut olmasına rağmen None döner. Borrow bunu, hash(x.borrow()) == hash(x) ve x.borrow() == x gerektirerek engeller, mantıksal olarak eşit olan heterojen türlerin her zaman özdeş depolama konumlarına eşlenmesini sağlar.
Neden HashMap, Borrow'ı zaten eşitlik semantiklerini öngörmesine rağmen hem Borrow hem de Eq/Hash trait kısıtlarını aynı anda gerektirir?
Borrow, sahiplik ve borçlu temsiller arasında eşdeğerlik oluşturur, ancak Eq ve Hash, gerçek karşılaştırma ve hashing algoritmalarını tanımlar. Borrow, bu algoritmaların tür sınırları boyunca tutarlı sonuçlar üretmesini garanti eder; ancak bunları uygulamaz. HashMap, bir sepette çakışmaları çözmek için Eq'ye ve başlangıçta sepet indeksini hesaplamak için Hash'a ihtiyaç duyar. Borrow olmadan, harita &str'yi String anahtarını bulmak üzere güvenli bir şekilde kabul edemez; Eq ve Hash olmadan, gerekli karşılaştırmaları gerçekleştiremiyor veya hash değerini hesaplayamıyor.
Boru, akıllı işaretçiler aracılığıyla projeksiyon yaparken Deref'ten nasıl farklıdır ve neden HashMap, Deref zorlaması yerine String anahtarları için Borrow'a güveniyor?
Deref, hedef tür için otomatik bir zorlamayı sağlar ve bir referans ilişkisi öngörse de, akıllı işaretçi ile hedef arasında hash veya eşitlik tutarlılığını zorunlu kılmaz. Hipotetik bir akıllı işaretçi, hashing için kullanılan iç temsilden farklı bir önbelleğe alınmış veya dönüştürülmüş görünüme Deref olabilirdi. Borrow, borçlu görünümün orijinal ile özdeş Hash ve Eq semantiklerini korumasını açıkça gerektirir. HashMap, String için Borrow'u kullanır çünkü "key" ( String olarak) ve "key" ( &str olarak) aynı sepette çarpışmasını sağlaması gerekir; yalnızca Deref zorlaması, String::deref() ve &str'nin aynı hash uygulama sözleşmesini paylaştığına dair resmi bir garanti sağlamazken, Borrow bu invariatı kodlar.