Cevap

Rust'ta standart koleksiyonlar (örneğin Vec<T>, HashMap<K,V>, HashSet<T> vb.) içeriğin sahiplik ilkesini uygular. Bu, koleksiyonun içindeki tüm nesnelere sahip olduğu ve silinmesi durumunda onların belleğini serbest tutmaktan sorumlu olduğu anlamına gelir.

Örneğin, Vec<T>'ye yerleştirilen elemanlar, vektöre taşınır (move) ve vektör artık onlara sahip olur:

let s = String::from("hi");
let mut v = Vec::new();
v.push(s); // s artık taşındı, erişilemez

Eğer koleksiyon kopyalanabilir değerler içeriyorsa, değerler kopyalanır; eğer taşınabilir değerler içeriyorsa, sahiplik hakkı devredilir. Elemanları veya koleksiyonu klonlamak gerektiğinde, orijinal değeri iki yerde saklamak gerektiğindendir, örneğin:

let name = String::from("Olga");
let mut v = Vec::new();
v.push(name.clone());
println!("{}", name); // name hala erişilebilir, çünkü klonlanmıştı

Aldatıcı Soru

Tam olarak taşınabilir bir veri tipi (örneğin, String) anahtar olarak kullanıldığında HashMap'e bir eleman eklediğimizde ne olur? HashMap::insert() içine geçtiğimiz orijinal anahtar erişilebilir olacak mı?

Sıklıkla yanlış cevap verilir: "Orijinal anahtar eklemeden sonra erişilebilir kalacak".

Aslında, anahtarın ve değerin sahipliği HashMap'e devredilir ve ekleme işleminden sonra, önceden klonlamadan onları kullanamazsınız:

let key = String::from("id");
let mut map = std::collections::HashMap::new();
map.insert(key, 42); // key artık erişilemez

key'e erişim denemesi bir derleme hatasına yol açar.

Konunun incelikleri yüzünden yaşanan gerçek hata örnekleri

---

Hikaye Geliştirici, Vec'e ekledikten sonra taşınmış bir nesneyi kullanmaya çalıştı ve "taşındıktan sonra burada kullanılan değer" hatasını aldı, Vector'un artık ona sahip olduğunu anlamadı.

---

Hikaye HashMap ile çalışırken string anahtarları klonlamayı unuttuk ve bu, onları başka yerlerde kullanamamamızla sonuçlandı, bu da büyük bir kod yeniden yapılandırmayı gerektirdi.

---

Hikaye Projelerden birinde, bir işlevin dışında vektörün içsel bir elemanına referans döndürmeye çalıştık, vektörün boyutu değiştiğinde referansın geçersiz olacağını unuttuk. Bu, dangling reference'lara ve çalışma zamanında (panic) çökmesine neden oldu.