Swift'te escaping ve non-escaping closure nedir? Closure'lar ile çalışmanın doğru organizasyonu nasıl olmalı, kullanımlarında hangi ince noktalar var ve bu, asenkron kod ile çalışırken ne gibi sorunlar doğurabilir?

Cevap.

Escaping closure — bir closure'ın çağıran fonksiyonun kapsamından "çıktığı" durum (örneğin, asenkron yürütme için saklanır).

Swift'te fonksiyonlar varsayılan olarak non-escaping closure alır: closure, fonksiyon çağrısı içerisinde yürütülür.

Escaping belirtmek için @escaping anahtar kelimesi kullanılır:

func asyncTask(completion: @escaping () -> Void) {
    DispatchQueue.main.async {
        completion()
    }
}

Ana farklar:

• Escaping closure’lar saklanabilir ve daha sonra çağrılabilir.
• Escaping closure içinde self'i yakalamak için — bellek sızıntılarını (retain cycle) önlemek için [weak self] veya [unowned self] belirtilmesi gerekir.

Soru - Tuzak.

DispatchQueue.async fonksiyonuna parametre olarak geçen closure’lar için her zaman @escaping yazmak gerekir mi?

— Evet. Çünkü DispatchQueue.async closure'ı yürütme anına kadar sakladığı için, closure escaping olur.

Örnek:

func foo(action: () -> Void) {
  DispatchQueue.main.async {
    action() // Derlenmeyecek: closure escaping olmalı.
  }
}
// Gerekli:
func bar(action: @escaping () -> Void) { ... }

Konunun inceliklerini bilmemekten kaynaklanan gerçek hata örnekleri.

---

Hikaye

Kontrolör, escaping closure içinde self'e güçlü bir referans oluşturdu (örneğin, ağ isteği). Kontrolör ekranın dışına çıkar çıkmaz serbest bırakılmadı — güçlü bir retain cycle. Çözüm: [weak self] veya [unowned self] kullanmak.

---

Hikaye

Fonksiyon closure'ı DispatchQueue.async'e iletti, ancak onu escaping olarak işaretlemedi. Proje derlenmedi, hataları bulmak zor oldu çünkü fonksiyonlar iç içe geçmişti.

---

Hikaye

Closure içinde, closure'ın çağrıldığı anda zaten de-initialized olan bir nesneye erişildi ( [unowned self] kullanıldı). Sonuç: runtime çökmesi. Çözüm: [weak self] kullanmak ve nil kontrolü yapmak.