Cevap

Rust'ta FFI, dış kütüphanelerde (örneğin C/C++) tanımlanan fonksiyonları çağırmayı ve Rust fonksiyonlarını dışarıya aktarmayı sağlar. Bunun için extern anahtar kelimesi kullanılır. Gereksinimler:

• Tüm FFI çağrıları unsafe ile sarılmalıdır;
• ABI (Uygulama İkili Arayüzü) uyuşmalıdır (genellikle "C");
• Veri türleri uyumlu olmalıdır — sabit boyutlu temel türlerin (i32, u64 vb.) kullanılması önemlidir;
• Bellek yönetimi — sahiplik, bellek sızıntıları ve çifte serbest bırakma konusunda çok dikkatli olunmalıdır.

Sarıcı örneği:

extern "C" {
    fn abs(input: i32) -> i32;
}

fn main() {
    unsafe {
        println!("{}", abs(-5));
    }
}

C'de kullanmak için Rust'tan bir fonksiyon dışarı aktarmak şöyle yapılabilir:

#[no_mangle]
pub extern "C" fn sum(a: i32, b: i32) -> i32 {
    a + b
}

Kandırmaca Sorusu

Soru: Rust, C fonksiyonu çağrısını unsafe ile sarmalamanın her zaman doğru bir şekilde çalışacağını ve UB'yi yakalayacağını garanti eder mi?

Cevap: Hayır! unsafe, derleyiciye güvenliğin tüm gereksinimlerini (aliasing, thread güvenliği, belleğe erişim) kendinizin sağladığını taahhüt eden bir sözdür. Rust, C içindeki kodu kontrol etmez. Örneğin, bir yarış durumu veya kütüphane kodundaki UB, Rust programının çalışma zamanını "bozabilir". Rust kodu derlense bile, gerçek yürütme çökme ile sonuçlanabilir.

---

Hikaye

Finansal veri sağlayıcısında bir ekip, C kütüphanesini FFI aracılığıyla entegre etti ama tür boyutlarını kontrol etmedi. x86_64'de long ve i64 değerlerinin aynı olduğu bekleniyordu ama diğer platformlarda boyutların uyuşmadığı ortaya çıktı — yanlış bellek okuma hesap dönüştürmeleri hatalarına yol açtı.

Hikaye

Bir geliştirici, geçen tamponlar için işaretçileri unutarak C API'si için bir sarıcı oluşturdu. Rust otomatik olarak belleği serbest bıraktığı için, C fonksiyonu bazen zaten serbest bırakılan bellekle işlem yaptı ve bu da çöküşlere ve arızalara neden oldu.

Hikaye

Bir istemci-sunucu ürününde Rust modülü, C kütüphanesine çoklu iş parçacığı güvenliğini göz önünde bulundurmadan erişti. Kütüphane thread-safe değildi ve Rust programları aynı anda farklı iş parçacıklarından buna erişti ve bu da çöküşlere ve veri bozulmalarına yol açtı.