Cevap

Go'daki variadic fonksiyonlar, üç nokta ... sentaksı sayesinde tek bir türde değişken sayıda argüman almaya olanak tanır. Örneğin:

func sum(nums ...int) int {
    total := 0
    for _, num := range nums {
        total += num
    }
    return total
}

Bu tür bir fonksiyonu herhangi bir argüman sayısıyla çağırabilirsiniz:

result := sum(1, 2, 3, 4) // 10

Ya da dilimi ... sentaksını kullanarak geçirebilirsiniz:

numbers := []int{1,2,3}
result := sum(numbers...) // 6

İnce Ayrıntılar:

• Fonksiyon içindeki variadic parametreler bir dilim ([]T) olarak görünür. Yani, önceden hazırlanmış bir dilimi içeri geçirebilirsiniz.
• Bu tür parametreler her zaman fonksiyon parametreleri listesinde son sırada olmalıdır.
• Dilimi ... olmadan geçirdiğinizde, fonksiyon normal bir []T türünde parametre bekler, variadic değil.

Tuzak Sorusu

Aşağıdaki kodun ne tür bir sonuç vereceğini ve nedenini söyler misiniz?

func printInts(nums ...int) {
    fmt.Printf("%#v
", nums)
}

ints := []int{1, 2, 3}
printInts(ints)

Birçok kişi bu kodun derleneceğini düşünür, ancak aslında derleme hatası verecektir:

Hata: Variadic parametreye dilim geçirilmez.

Doğru:

printInts(ints...) // TAMAM

Gerçek Hata Örnekleri

---

Hikaye

Büyük bir projede, bir loglama fonksiyonu func Log(msgs ...string) şeklinde tanımlandı. Önceden hazırlanmış bir string dilimi geçirerek Log(strings) çağrıldığında logda yanlış çıktı veya çalışma sırasında panic alındı. Sebep — ... eksikliği, bu nedenle fonksiyon bir []string türünde tek bir argüman alıyordu, ayrı ayrı stringler değil.

---

Hikaye

Bir yardımcı fonksiyonda, bir dilimi işlemek ve içerisine daha fazla eleman eklemek gerekiyordu. ...'nin dilimin bir kopyasını oluşturduğunu, referansı değil — ama fonksiyon içinde dilimi değiştirdikleri için, özellikle başlangıçtaki dilim tekrar kullanılan bir tampon ise, çağrılma tarafında beklenmedik etkilere neden oluyordu.

---

Hikaye

Bir geliştirici, variadic parametre kullanarak toplama fonksiyonları gerçekleştirdi, ancak bir meslektaşı çağrı sentaksını yanlış kullandı: sum(interface{}([]int)), bu da zaman içinde belirsiz hatalara neden oluyordu. Doğru olan açıkça sum(slice...) kullanmaktı. İnce ayrıntıları bilmemek, toplu yeniden yapılandırmalarda anlaşılması zor hatalara yol açıyordu.