Odpowiedź.

W Kotlinie każda klasa może mieć jeden konstruktor podstawowy (primary) i kilka konstruktorów drugorzędnych (secondary). Delegacja konstruktorów to mechanizm, w którym konstruktor drugorzędny musi bezwzględnie wywołać либо konstruktor podstawowy bezpośrednio, либо inny konstruktor drugorzędny tej samej klasy (a ostatecznie — konstruktor podstawowy). Jeśli klasa dziedziczy z innej, każdy konstruktor drugorzędny klasy potomnej musi jawnie delegować wywołanie do konstruktora klasy bazowej, jeśli jest to konieczne.

Historia zagadnienia

W Javie konstruktory mogą bezpośrednio wywoływać się nawzajem za pomocą this() lub super(), przeciążając konstruktory w różnych kombinacjach. W Kotlinie ta koncepcja została sformalizowana: klasa może mieć tylko jeden konstruktor podstawowy, a konstruktory drugorzędne mogą korzystać z logiki delegacji, którą należy dokładnie określić.

Problem

Niewłaściwa implementacja delegacji może prowadzić do błędów kompilacji: nie można nie wywołać konstruktora podstawowego, jeśli jest on zadeklarowany, ani nie wywołać konstruktora super w klasie dziedziczonej, jeśli klasa bazowa nie ma konstruktora domyślnego. Ważne jest, aby zrozumieć, w którym momencie wywoływane są bloki init, jak przekazywane są parametry i jak delegacja wpływa na kolejność inicjalizacji.

Rozwiązanie

Przykład podstawowej delegacji:

class Person(val name: String) {
    constructor(name: String, age: Int) : this(name) {
        println("Secondary constructor: $name, $age")
    }
}

Jeśli używane jest dziedziczenie:

open class Parent(val name: String)
class Child : Parent {
    constructor(name: String) : super(name) {
        println("Child secondary: $name")
    }
}

Kluczowe cechy:

konstruktor drugorzędny musi jawnie delegować do innego konstruktora tej samej klasy (podstawowego lub drugorzędnego).
Bloki init są zawsze wykonywane po konstruktorze podstawowym, niezależnie od tego, jak został wywołany konstruktor drugorzędny.
Wywołanie super(...) jest obowiązkowe, jeśli klasa bazowa nie ma konstruktora bezargumentowego.

Pytania z haczykiem.

Czy konstruktor drugorzędny może nie delegować do niczego?

Nie, kompilator wymusi jawne wywołanie this(...) lub super(...), w przeciwnym razie wystąpi błąd.

W jakiej kolejności wykonywane są inicjalizacje i bloki init, jeśli używany jest konstruktor drugorzędny?

Pierwszy zawsze wywoływany jest konstruktor podstawowy i blok(i) init, następnie kod inicjalizacji konstruktora drugorzędnego.

class Demo(val value: String) {
    init { println("init block") }
    constructor(value: String, code: Int) : this(value) {
        println("secondary: $code")
    }
}

Demo("kotlin", 7)
// Wynik:
// init block
// secondary: 7

Czy dziedzic może wywołać tylko konstruktor podstawowy rodzica, jeśli istnieje jego konstruktor drugorzędny?

Tak, ale tylko jawnie, przez super(...); konstruktory drugorzędne nie są bezpośrednio widoczne dla dziedziczących klas.

Powszechne błędy i antywzorce

Próba używania logiki inicjalizacji tylko w konstruktorze drugorzędnym i zapomnienie o blokach init.
Błąd „secondary constructor must delegate to primary constructor” w przypadku braku delegacji.
Dziedziczenie z niemożliwością wywołania konstruktora rodzica z powodu braku wymaganego konstruktora super.

Przykład z życia

Negatywny przypadek

W projekcie konstruktor drugorzędny nie wywołuje konstruktora podstawowego; nie następuje kluczowa inicjalizacja (np. ustawienie wymaganych pól), co staje się przyczyną błędów i awarii w czasie wykonywania.

Zalety:

Mniej kodu.

Wady:

Niezainicjowane właściwości.
Trudne do wykrycia błędy.

Pozytywny przypadek

Wszystkie konstruktory drugorzędne ściśle delegują przez this(...), potrzebna inicjalizacja jest centralizowana w konstruktorze podstawowym/init, struktura jest przejrzysta dla konserwacji.