Odpowiedź

Deskryptor to obiekt, który implementuje dowolną z metod get, set i delete. Pozwala on kontrolować dostęp do atrybutów klasy.

Standardowe metody deskryptora:

• __get__(self, instance, owner)
• __set__(self, instance, value)
• __delete__(self, instance)

Deskryptory dzielą się na:

• Klasyczne (data descriptors) — implementują set, mają pierwszeństwo przed zwykłymi atrybutami;
• Nie-klasyczne (non-data descriptors) — implementują tylko get, ustępują zwykłemu atrybutowi.

Przykład użycia:

class OnlyPositive:
    def __init__(self):
        self._name = '_value'

    def __get__(self, instance, owner):
        return instance.__dict__[self._name]

    def __set__(self, instance, value):
        if value < 0:
            raise ValueError('Wartość musi być >= 0')
        instance.__dict__[self._name] = value

class Account:
    value = OnlyPositive()
    def __init__(self, value):
        self.value = value

acc = Account(10)
acc.value = -1  # ValueError!

property to tylko syntaktyczny cukier do tworzenia deskryptorów na poziomie klasy.

Pytanie z pułapką

Co się stanie, jeśli utworzymy deskryptor jako atrybut instancji, a nie klasy?

Wielu sądzi, że deskryptor będzie działać, ale to nieprawda.

Prawidłowa odpowiedź:

Deskryptor działa tylko, jeśli jest bezpośrednio zdefiniowany jako atrybut klasy. Jeśli deskryptor jest zdefiniowany jako atrybut instancji, metody get/set nie zostaną wywołane — działa zwykła logika dostępu do atrybutu.

Przykłady rzeczywistych błędów z braku znajomości niuansów tematu

---

Historia

Użycie property zamiast pełnoprawnego deskryptora

Do walidacji i innych powiązanych atrybutów programista użył prostego property, co prowadziło do częstego powielania logiki i braku możliwości ponownego wykorzystania kodu pomiędzy różnymi klasami.

---

Historia

Niezachowanie niezmienności przy ponownym użyciu magazynowania

Deskryptor przechowywał dane w wewnętrznym atrybucie swojej klasy (self.x), a nie w wewnętrznym magazynie instancji, przez co atrybut stawał się "wspólny" i różne instancje klasy nadpisywały sobie nawzajem wartości — "przeciekały" dane między obiektami.

---

Historia

Pomyłka między deskryptorem danych a deskryptorem nie-danych

W skomplikowanej hierarchii pominięto implementację set, przez co zwykły atrybut instancji przysłonił deskryptor, łamiąc cały mechanizm walidacji — błąd występował nie zawsze, był trudny do debugowania.