Odpowiedź.

Go wspiera funkcję init do wykonywania kodu inicjalizacyjnego przed rozpoczęciem main(). Przy uruchamianiu programu kompilator Go automatycznie wywołuje wszystkie funkcje init zadeklarowane w każdym pakiecie po inicjalizacji zmiennych pakietu.

Historia pytania: potrzeba jednorazowego przygotowania stanu pakietu przed jego użyciem.

Problem: kolejność inicjalizacji init często staje się przyczyną niejawnych błędów: trudno kontrolować, kiedy dokładnie zadziała konkretna funkcja init, szczególnie przy wielu zależnościach między pakietami.

Rozwiązanie:

W każdym pakiecie dozwolone są dowolne funkcje z sygnaturą func init(). Wywołania odbywają się w kolejności określonej przez zależności importów. Nie należy nadużywać funkcji init — zaleca się, aby utrzymywać je z minimalnym kodem.

Przykład kodu:

package example
import "fmt"

var Cfg string = "default"

func init() {
    fmt.Println("example init")
    Cfg = "configured"
}

Kluczowe cechy:

Wszystkie funkcje init w pakiecie są wywoływane po inicjalizacji globalnych/pakietowych zmiennych.
Jeśli jest kilka funkcji init, kolejność ich wywołania jest taka sama, jak kolejność deklaracji w pliku.
Kolejność inicjalizacji pakietów jest określona przez drzewo importów — najpierw zależności, potem sam pakiet.

Pytania z podchwytliwością.

Czy można zdefiniować więcej niż jedną funkcję init w jednym pliku?

Tak, dozwolone są wielokrotne funkcje init — będą wywoływane w kolejności ich deklaracji.

Co się stanie, jeśli pakiet jest importowany tylko pośrednio (przez _ "package")?

Wykonają się tylko funkcje init i inicjalizacja zmiennych tego pakietu.

Czy funkcje init mogą zwracać wartość lub błąd?

Nie. Sygnatura init jest niezmienna: func init(), bez parametrów i wartości zwracanych.

Typowe błędy i antywzorce

Użycie init do skomplikowanej logiki biznesowej lub ciężkiej inicjalizacji.
Ukryta zmiana zmiennych przez init w różnych pakietach, prowadząca do nieprzewidywalnego zachowania.
Wiele funkcji init bez potrzeby.

Przykład z życia

Negatywny przypadek

Duży projekt polegał na skomplikowanych funkcjach init, które inicjalizowały globalne stany z zależnościami między pakietami. Powodowało to pływające błędy uruchamiania.

Zalety:

Uproszczona inicjalizacja (brak jawnego wywołania w main).

Wady:

Zależność od kolejności i dostępu utrudniała testowanie i debugowanie.

Pozytywny przypadek

Init jest używany tylko do podstawowych lub specyficznych zadań testowych, reszta jest realizowana w jawnych funkcjach wywoływanych z main(). Kolejność uruchamiania jest oczywista, co upraszcza testowanie.