Odpowiedź.

Wzorce architektoniczne to standardowe sposoby organizacji interakcji między modułami systemu. Wybór zależy od zadań biznesowych, wymagań dotyczących skalowalności, wsparcia i rozwoju.

Najpopularniejsze szablony:

• Warstwowy (Layered) — klasyka do podziału odpowiedzialności (presenter, service, data).
• Oparty na zdarzeniach (Event-driven) — przetwarzanie zdarzeń dla luźno powiązanych komponentów.
• Mikrojądro (Microkernel) — rozszerzalność aplikacji (np. edytory).

Dla aplikacji z dużym przepływem danych odpowiednie będą wzorce zdarzeń i kolejek. Na przykład zdarzenie jest wysyłane do brokera (RabbitMQ/Kafka), następnie subskrybenci reagują asynchronicznie.

Przykład interakcji w architekturze opartej na zdarzeniach:

import pika

connection = pika.BlockingConnection(pika.ConnectionParameters('localhost'))
channel = connection.channel()
channel.queue_declare(queue='email_queue')

channel.basic_publish(exchange='', routing_key='email_queue', body='user signup event')

Kluczowe cechy:

• Elastyczność rozwoju i prostota skalowania
• Możliwość wykorzystania różnych wzorców w jednym systemie (composite architecture)
• Prostota wdrażania nowych funkcji i usług za pomocą zdarzeń

Pytania z pułapką.

Czy zdarzenia mogą być używane tylko do asynchronicznej komunikacji?

Nie, architektura zdarzeń dopuszcza również wywołania synchroniczne, jeśli wymagana jest natychmiastowa reakcja na zdarzenie.

Czy warstwy (Layered pattern) są zawsze fizycznie oddzielnymi usługami?

Nie, warstwy to abstrakcja logiczna, która nie wymaga fizycznego podziału: można umieszczać kilka warstw w jednym procesie.

Czy wzorzec Mikrojądra można zastosować tylko dla aplikacji desktopowych?

Nie, ten wzorzec z powodzeniem stosuje się również na serwerze, na przykład do budowy CMS, gdzie moduły i wtyczki są dynamicznie podłączane i odłączane.