Odpowiedź.

Wybór stylu architektonicznego API zależy od typu konsumentów, objętości danych, wymagań dotyczących szybkości rozwoju interfejsu i skalowalności.

• REST dobrze nadaje się do otwartych publicznych API, gdy potrzebna jest prostota użytkowania, cachowanie, elastyczność trasowania.
• gRPC jest używane w przypadku potrzeby wysokiej wydajności, ścisłej typizacji oraz dwukierunkowego przesyłania danych (na przykład dla mikroserwisów wewnątrz centrum danych).
• GraphQL jest wygodne dla API z bogatą hierarchią encji, gdy konsument musi elastycznie wybierać skład i strukturę otrzymywanych danych.

Przykład kontrolera REST (Node.js/Express):

app.get('/api/users/:id', function(req, res) {
    // ...
    res.json(user);
});

Przykład definicji usługi gRPC (protobuf):

service UserService {
    rpc GetUser (UserRequest) returns (UserResponse);
}

Przykład zapytania GraphQL:

query {
  user(id: "123") {
    id
    name
    posts {
      title
    }
  }
}

Kluczowe cechy:

• REST: standaryzowane metody HTTP, prostota skalowania, słaba typizacja.
• gRPC: surowość schematu, wysoka wydajność, wsparcie dla strumieniowania, nadaje się dla usług wewnętrznych.
• GraphQL: zapytania tylko o potrzebne dane, zmniejszenie liczby zapytań, złożoność w implementacji autoryzacji i cachowania.

Pytania z podstępem.

Czy można używać GraphQL dla wszelkich korporacyjnych API?

Nie zawsze! GraphQL jest dobry dla złożonych agregowanych danych, ale dla prostych interfejsów CRUD i dużych obciążeń REST często jest łatwiejszy i bardziej efektywny.

Czy gRPC nadaje się dla klientów mobilnych/webowych?

Zwykle nie, gRPC wymaga wsparcia HTTP/2 i nie integruje się z przeglądarkami bez specjalnych proxy, dlatego na froncie jest rzadko używane.

Czy REST API jest zawsze łatwiejsze w wersjonowaniu niż pozostałe?

Niekoniecznie. Wersjonowanie GraphQL jest rozwiązywane na poziomie schematu, a REST zwykle poprzez zmianę URI lub nagłówków, co nie zawsze jest wygodne dla ewolucji złożonej struktury danych.