Odpowiedź.

Podczas przekazywania wskaźnika lub tablicy do funkcji w języku C w rzeczywistości przekazywana jest kopia wartości wskaźnika (czyli adres pamięci), a nie sama tablica lub zawartość pamięci. Historycznie, tablice w C nie są przekazywane przez wartość — zamiast tego do funkcji przekazywany jest wskaźnik do pierwszego elementu tablicy. Ten mechanizm oszczędza pamięć, ale wiąże się z niepożądanymi efektami ubocznymi przy niewłaściwym użyciu.

Problem — pomylenie wskaźników i tablic: często programiści sądzą, że wewnątrz funkcji nie można zmieniać zewnętrznej tablicy, lub że funkcja automatycznie zna rozmiar przekazanej tablicy. W praktyce funkcja traci pierwotny rozmiar tablicy i łatwo może przekroczyć jej granice.

Rozwiązanie — zawsze jawnie przekazywać rozmiar tablicy jako oddzielny argument, jasno rozumieć różnicę między kopią wskaźnika a kopią obiektu, nie zapominać, że wszelkie zmiany przez wskaźnik odzwierciedlają się na danych źródłowych.

Przykład poprawnego przekazywania tablicy:

void print_array(const int* arr, size_t size) {
    for (size_t i = 0; i < size; ++i)
        printf("%d ", arr[i]);
}

int main() {
    int nums[] = {1,2,3,4,5};
    print_array(nums, sizeof(nums)/sizeof(nums[0]));
    return 0;
}

Kluczowe cechy:

Do funkcji przekazywany jest adres tablicy, a nie kopia elementów.
Rozmiar tablicy należy przekazywać jawnie.
Zmiany elementów wewnątrz funkcji zmieniają zewnętrzną tablicę.

Pytania z przymrużeniem oka.

Czy funkcja może poznać długość przekazanej tablicy, jeśli została zadeklarowana jako int arr[10]?

Odpowiedź: Nie, wewnątrz funkcji wyrażenie sizeof(arr) zwróci rozmiar wskaźnika, a nie całej tablicy. Rozmiar należy przekazywać osobno.

Przekazywanie tablicy jako int arr[] i jako int arr w funkcjach — to to samo?*

Odpowiedź: Tak, w sygnaturze funkcji to równoważne — w obu przypadkach przekazywany jest wskaźnik na int. Różnice są tylko w składni.

Czy zmieniając elementy tablicy wewnątrz funkcji, zmieni się pierwotna tablica?

Odpowiedź: Tak, ponieważ przekazano wskaźnik, funkcja zmienia pamięć, na którą on wskazuje.

Typowe błędy i antywzorce

Nie przekazywać rozmiaru tablicy jako argumentu (przekroczenie granic).
Używać sizeof(arr) do określenia rozmiaru tablicy w funkcji (niewłaściwy wynik).
Mylić int arr[10] z int* arr w różnych kontekstach.

Przykład z życia

Negatywny przypadek

Projekt zrealizował funkcję inicjalizacji tablic, określając rozmiar wewnątrz funkcji przez sizeof(arr) / sizeof(arr[0]). Na etapie testowania funkcja działała, ale przy przetwarzaniu innych tablic — nadpisywała obcą pamięć lub działała niepoprawnie.

Zalety:

Uproszczona sygnatura funkcji.

Wady:

Program upadał lub działał niepoprawnie przy innych danych.

Pozytywny przypadek

Funkcja zawsze przyjmowała rozmiar tablicy jako oddzielny parametr, długość obliczała wywołująca strona. Wewnątrz funkcji pracowano tylko z przekazanymi parametrami.