Odpowiedź.

Historia pytania:

W Perl można ograniczać zakres zmiennych za pomocą operatorów my (widoczność leksykalna) i local (dynamiczne tymczasowe przekazanie). local jest szeroko stosowany do przedefiniowywania zmiennych globalnych i specjalnych deskryptorów (typ $_, $/, $@, %ENV).

Problem:

Głównym problemem jest zamieszanie między dynamicznym a leksykalnym zakresem. local nie tworzy nowej zmiennej, ale tymczasowo zmienia wartość w globalnej (lub package) zmiennej w zakresie wykonania bloku. Jest to szczególnie krytyczne przy ponownym skonfigurowaniu takich zmiennych, jak $/ (separator wierszy), $_ (zmienna domyślna), $^W (flaga ostrzeżeń), %ENV, STDIN/STDOUT.

Rozwiązanie:

my jest używane wyłącznie do tworzenia nowych zmiennych leksykalnych, których zakręt ograniczony jest do bloku
local stosuje się do tymczasowego przekładania globalnych zmiennych, ale takie zmiany są "widoczne" tylko w bieżących i zagnieżdżonych wywołaniach

Przykład kodu:

our $Global = "Hello!";
sub change1 {
    my $Global = "Bye!";
    print "$Global
";
}
sub change2 {
    local $Global = "Bye!";
    print "$Global
";
}

print "$Global
"; # Hello!
change1();           # Bye!
print "$Global
"; # Hello!
change2();           # Bye!
print "$Global
"; # Hello!

Kluczowe cechy:

local tymczasowo zmienia tylko zmienne package-scope lub globalne
my tworzy zmienną leksykalną, niewidoczną poza blokiem
local jest szczególnie przydatny do zmiany specjalnych zmiennych Perl ($/, $@ itp.), ale wymaga ostrożności

Pytania z podstępem.

Czy local może być stosowany do zmiennych leksykalnych zadeklarowanych przez my?

Nie, local działa tylko z zmiennymi globalnymi package. Na obiektach my nie ma mocy.

Co się stanie, gdy zastosujesz local do specjalnych uchwytów, na przykład, STDIN?

Można tymczasowo zmienić STDIN/STDOUT/stdin przez local, na przykład, aby zamienić strumień wejściowy/wyjściowy w podprogramie bez globalnego efektu. Po wyjściu z bloku uchwyt zostanie przywrócony.

Jaka jest krytyczna różnica między local a my przy rekurencyjnym wywołaniu funkcji?

local zapewnia "push/pop" stos wartości — każde wywołanie tymczasowo przedefiniowuje wartość pakietu, a zagnieżdżone wywołania otrzymują tę przedefiniowaną wartość. my zapewnia jedną leksykalną wartość w blokach bez dziedziczenia w głąb.

Typowe błędy i antywzorce

Użycie local dla zmiennych zadeklarowanych przez my
Zmiana globalnych uchwytów przez local bez przywracania w przypadku wyjątków
Niejawny wpływ local na zagnieżdżone podprogramy

Przykład z życia

Negatywny przypadek

W teście używają local do zmiany %ENV, po wyjściu z bloku niespodziewane efekty uboczne w innych wątkach, ponieważ kod jest wielowątkowy, a local zastosowano niezgodnie z przeznaczeniem.

Zalety:

Szybkie prototypowanie
"Magiczna" izolacja dla krótkich zadań

Wady:

Nieprzewidywalność przy wielowątkowości
Trudne do wyśledzenia efekty uboczne na globalnym stanie

Pozytywny przypadek

Zamieniają specjalne zmienne ($/, $@, $SIG) tylko na czas wywołania wymaganego bloku, po czym zmiany są poprawnie cofniete.