Odpowiedź.

Historycznie w Objective-C właściwości były realizowane przez metody dostępu (gettery i settery). W Swift wprowadzono specjalną konstrukcję syntaktyczną dla właściwości obliczonych, co umożliwia łatwe tworzenie właściwości, które obliczają swoją wartość „na bieżąco”. To rozszerza możliwości enkapsulacji i ekspresyjności kodu typów.

Problem: Nie zawsze jest wygodne przechowywać wynik jako właściwość przechowywaną, zwłaszcza jeśli wartość zależy od innych właściwości lub stale się zmienia. Użycie metod-kalkulatorów tworzy mniej czytelny interfejs typu, ukrywając jego naturę.

Rozwiązanie: Właściwość obliczona jest definiowana za pomocą get i, w razie potrzeby, set. Przy każdym dostępie do takiej właściwości wykonywane jest obliczenie, a nie odczyt z pamięci. To pozwala na przykład na budowanie właściwości pochodnych, które są automatycznie synchronizowane z pozostałym stanem obiektu.

Przykład kodu:

struct Rectangle {
    var width: Double
    var height: Double
    var area: Double {
        get {
            return width * height
        }
        set {
            // Automatyczna aktualizacja szerokości dla nowej wartości pola area (przykład)
            width = sqrt(newValue / height)
        }
    }
}

var rect = Rectangle(width: 5, height: 2)
print(rect.area) // 10
rect.area = 36
print(rect.width) // 3.0

Kluczowe cechy:

Właściwość obliczona nie zajmuje dodatkowej pamięci, jej wynik nie jest automatycznie przechowywany.
Może mieć tylko get lub get i set.
Wygodny sposób na tworzenie właściwości pochodnych lub synchronizowanych.

Pytania z podstępem.

Czy można używać willSet/didSet z właściwościami obliczonymi?

Nie, willSet i didSet stosują się tylko do właściwości przechowywanych. Dla właściwości obliczonych ci obserwatorzy nie działają, ponieważ nie ma automatycznego przechowywania wartości.

Czy właściwość obliczona może mieć słaby lub niejawnie rozwinięty typ?

Tak, właściwość obliczona może być opcjonalna lub niejawnie rozwinięta. Jednak nie ma sensu robić takich właściwości weak, ponieważ nie zawierają one odniesienia — tylko obliczenie.

W jakich przypadkach lepiej używać private set w właściwości obliczonej?

Modyfikator dostępu private(set) nie może być stosowany do właściwości obliczonej z get i set, tylko do właściwości przechowywanych. Dla właściwości obliczonej set może być całkowicie prywatny przy użyciu private set, ale realizowane jest to niejawnie przez dostępność bloku set.

public var area: Double {
    private set { ... }
    get { ... }
}

Typowe błędy i antywzorce

Wykonywanie ciężkich, długotrwałych obliczeń w bloku get, co prowadzi do słabej wydajności.
Mutacja stanu w getterze, co narusza koncepcję accesory-ów bez efektów ubocznych.
Niewłaściwe użycie set, gdy zmiana jednej właściwości powinna wpływać na kilka innych.

Przykład z życia

Negatywny przypadek

Getter właściwości obliczonej wykonuje ładowanie dużych danych z sieci za każdym razem, gdy jest dostępny, co prowadzi do zacinania się i obciążenia sieci.

Zalety:

Łatwość użycia dla małych danych.

Wady:

Kruchość i nieprzewidywalne zachowanie na rzeczywistych danych.
Znaczący negatywny wpływ na wydajność i zużycie energii.

Pozytywny przypadek

Właściwość obliczona oblicza ostateczną wartość na podstawie innych właściwości przechowywanych z minimalnymi kosztami, a mechanizm cache'owania ciężkiej logiki został przeniesiony do osobnego mechanizmu.