Odpowiedź

W Visual Basic do obsługi wyjątków używa się bloku Try...Catch...Finally. Aby ponownie rzucić wyjątek po jego przechwyceniu — tzn. przekazać go dalej w stosie wywołań — stosuje się operator Throw lub Throw ex.

Różnice:

• Throw (bez parametru) ponownie rzuca bieżący wyjątek, zachowując oryginalny stos wywołań (Call Stack).
• Throw ex rzuca obiekt wyjątku, ale zeruje stos wywołań — informacje o miejscu rzeczywistego wystąpienia problemu.

Zaleca się używać Throw bez parametrów do prawidłowego ponownego rzucania wyjątku, jeśli nie został on zmodyfikowany.

Przykład prawidłowego ponownego rzucenia:

Try
    DangerousOperation()
Catch ex As Exception
    ' Logowanie...
    Throw ' zachowuje stos wywołań
End Try

Nieprawidłowy sposób:

Try
    DangerousOperation()
Catch ex As Exception
    Throw ex ' Stos wywołań zerowany, diagnostyka utrudniona
End Try

Pytanie z pułapką

Co się stanie ze stosem wywołań, jeśli użyjesz Throw ex zamiast Throw?

Przy użyciu Throw bez parametru zachowuje się oryginalny stos wywołań — ten, w którym wystąpił wyjątek. Jeśli użyjesz Throw ex, to stos zaczyna się od bieżącej linii, a oryginalne miejsce wystąpienia ginie. Utrudnia to debugowanie, ponieważ nie zobaczysz, w której części kodu wystąpił problem.

Przykłady rzeczywistych błędów spowodowanych nieznajomością szczegółów tematu

---

Historia

W dużym projekcie bankowym programiści używali Throw ex do rzucania błędów logicznych. Podczas analizy logów okazało się, że nie można było ustalić miejsca wystąpienia wyjątków, ponieważ brakowało im poprawnego śledzenia.

---

Historia

W warstwie dostępu do danych używano Throw do ponownego rzucania SqlException, ale w niektórych przypadkach narzędzie do autofomatowania kodu automatycznie zastąpiło to Throw ex. To zepsuło system automatycznego pobierania danych z logów i wydłużyło czas reakcji na incydenty.

---

Historia

Próba modyfikacji obiektu Exception i ponownego rzucenia go przez Throw bez parametru spowodowała, że zmiany nie odzwierciedliły się w logach — pomogło tylko jawne stworzenie nowego obiektu wyjątku z zachowaniem oryginalnego jako InnerException.