Odpowiedź.

Historia pytania:

W wczesnych wersjach C++ wszystkie człony klasy musiały być inicjalizowane albo w liście inicjalizacji konstruktora, albo w ciele konstruktora. Od momentu wprowadzenia C++11 stała się możliwa inicjalizacja niestatystycznych członów klasy bezpośrednio w miejscu ich definicji — znacznie poprawiło to czytelność i zmniejszyło prawdopodobieństwo błędów z nieinicjalizowanymi zmiennymi.

Problem:

Brak inicjalizacji domyślnej prowadził do nieoczywistego zachowania dla programistów, szczególnie przy pojawianiu się nowych konstruktorów. Nie było gwarancji, że człony klasy są zawsze inicjalizowane. Piękno i nowość podejścia polega na zmniejszeniu ilości boilerplate-kodu.

Rozwiązanie:

Inicjalizacja inline nadaje wartość domyślną dla członu klasy, jeśli nie był on jawnie zainicjalizowany w liście inicjalizacji konstruktora.

Przykład kodu:

class Widget {
    int value = 42;
    std::string name{"default"};
public:
    Widget() {}
    Widget(int v) : value(v) {}
};

Kluczowe cechy:

• Można używać tylko C++11 i wyżej.
• Jeśli człon klasy jest podany w liście inicjalizacji konstruktora, wartość domyślna jest ignorowana.
• Działa tylko z niestatystycznymi członami.

Pytania z haczykiem.

Czy wartość z inicjalizacji inline będzie użyta, jeśli człon jest podany w liście inicjalizacji konstruktora?

Nie, użyta będzie wartość z listy inicjalizacji konstruktora. Przykład:

class Test {
  int a = 10;
public:
  Test(int x) : a(x) {}
};
Test t(42); // a == 42

Czy można inicjalizować statyczne człony klasy inline?

Nie, tylko niestatystyczne. Statyczne człony klasy są inicjalizowane osobno poza klasą.

Czy można używać wyrażeń do inicjalizacji członów klasy inline?

Dla prostych członów — tak (na przykład, wywołanie konstruktora lub literał). Dla złożonych obliczeń użyj funkcji lub inicjalizacji w konstruktorze.

Typowe błędy i antywzorce

• Próba inicjalizacji statycznych członów klasy za pomocą inicjalizacji inline.
• Oczekiwanie, że zawsze używana jest wartość domyślna, nawet jeśli została nadpisana w liście inicjalizacji konstruktora.
• Używanie ciężkich wyrażeń do inicjalizacji inline.

Przykład z życia

Negatywny przypadek

Zespół dodał nowy konstruktor, ale zapomniał o inicjalizacji pola. Pozostało ono z nieinicjalizowaną wartością. Pojawiały się błędy przy dostępie do zmiennej.

Zalety:

• Szybkie prototypowanie.

Wady:

• Trudne do wychwycenia błędy z powodu nieinicjalizowanych członów.

Pozytywny przypadek

Zastosowano inicjalizację inline dla wszystkich pól klasy. W nowych konstruktorach nie trzeba było jawnie pisać inicjalizacji, zmniejszono ilość boilerplate-kodu i błędów.

Zalety:

• Bezpieczeństwo, jednoznaczność.
• Łatwość dodawania nowych konstruktorów.

Wady:

• Nie zawsze pasuje do złożonych pól lub inicjalizacji zależnych od parametru.