Osiągnięcia w podsumowaniu: jak opisać wynik pracy, nawet jeśli nie ma liczb

Aby opisać osiągnięcie w podsumowaniu, wybierz konkretną sytuację roboczą, nazwij swoje działanie i wyjaśnij, jaki wynik osiągnąłeś. Jeśli masz miary, dodaj je. Jeśli nie masz miar, pokaż zaobserwowaną zmianę: zespół przyjął nowy porządek pracy, użytkownik był w stanie wykonać wymaganą akcję, weryfikacja potwierdziła naprawę błędu.

Przeanalizujmy osiągnięcia w zwykłej pracy, projektach zespołowych i edukacyjnych, a następnie przedstawimy jeden przypadek na kilka sposobów: w CV, w krótkiej historii o sobie i w szczegółowej odpowiedzi.

Wszystkie sytuacje, postacie i liczby w przykładach są tylko dla celów edukacyjnych i pokazują sposób opisywania doświadczeń; w podsumowaniu używaj tylko własnych faktów.

Czym różni się osiągnięcie od obowiązku

Obowiązek Wyjaśnia, za co jesteś odpowiedzialny: testowanie oprogramowania, przygotowywanie raportów, pomaganie użytkownikom. Umiejętność Pokaż, co potrafisz. Osiągnięcie Może to być użyteczna zmiana lub zakończona praca w ramach normalnych obowiązków.

Wyobraźmy sobie testera, który sprawdzał pobieranie dokumentów. „Testował pobieranie plików” to jego obowiązek. „Potrafię znaleźć błędy w obsługiwaniu plików” to deklaracja umiejętności.

Opisałem warunki błędu, przekazał je deweloperowi i sprawdził poprawkę: teraz użytkownik otrzymuje komunikat, która data musi zostać zmieniona.

Aby pokazać wartość pracy, wystarczy pokazać zachowanie programu przed i po poprawce.

Jeśli nie ma pojedynczego osiągnięcia dla danego zadania, opisz pracę i stopień samodzielności. „Prowadził cotygodniowy raport” jest bardziej dokładne niż „znacznie poprawił raportowanie” bez wyjaśnienia zmian. „Prowadził cotygodniowy raport” jest bardziej dokładne niż „znacznie poprawił raportowanie” bez wyjaśnienia zmian.

Gdzie szukać wyników pracy

Przypomnij sobie ostatni projekt lub kilka miesięcy pracy i odpowiedz na następujące pytania:

• Co doprowadziłeś do stanu gotowego: raport, weryfikację, program, instrukcję, przekazanie spraw?
• Co wcześniej było robione ręcznie, powtarzane lub dopracowywane, a po twojej pracy zaczęli robić inaczej?
• Jaki błąd lub niejasność znalazłeś i co się z nim stało?
• Za jakie konkretne osiągnięcie podziękowali Ci współpracownicy, klienci lub przełożeni?
• Co inni ludzie mogą teraz zrobić dzięki twojej decyzji?
• Gdzie potrzebne były wasze samodzielne decyzje, a gdzie wykonywaliście część ogólnego planu?

Sprawdź wspomnienia w dostępnych zapisach zadań, wynikach dyskusji, własnych notatkach roboczych lub opiniach. Na przykład wiadomość „instrukcja przydała się” może być doprecyzowana: komu, do jakiego zadania i czy udało się ją wykonać bez dodatkowego wyjaśnienia. Zbierz fakty, które można wykorzystać; nie jest konieczne przenoszenie zamkniętych materiałów roboczych do osobistego dokumentu.

Dla każdego odcinka zapisz cztery rzeczy: Zadanie źródłowe → moje działania → wynik → skąd wiem o wynikuPoniższa lista pomoże Ci zrozumieć, jakie rodzaje potwierdzeń masz już.

Aby stwierdzić poprawę, potrzebny jest jeszcze jeden fakt: co się zmieniło. „Rozwiązanie wielu problemów” i „skrócenie czasu odpowiedzi” to różne twierdzenia; pierwsze nie potwierdza drugiego.

Jak opisać osiągnięcie bez liczb

Zamiast mówić „zwiększył komfort pracy”, wyjaśnij, kto może teraz wykonywać określone czynności. Zamiast mówić „poprawił jakość”, wyjaśnij, jaki problem został rozwiązany i jak został sprawdzony.

Rozważmy jeden przypadek. Anna jest specjalistą ds. wsparcia produktów oprogramowania. Niezamknięte zgłoszenia były przekazywane do następnej zmiany za pomocą wiadomości na ogólnym czacie. Część wiadomości nie była jasna, na co klient czeka i kto powinien kontynuować pracę. Anna zaproponowała jednolity szablon przekazywania zgłoszeń.

1. Zadanie. W przypadku niewykorzystania możliwości zmiany stanu, następuje zmiana stanu.
2. Osobiste wkłady. Anna przeanalizowała przykłady niejasnych przekazów, utworzyła pola „status”, „następny krok”, „odpowiedzialny” i omówiła szablon z kolegami.
3. - Sprawdzam. Anna zdecydowała się na testowanie z kolegami, którzy przekazywali prośby według szablonu i wskazywali brakujące informacje, a Anna wprowadzała poprawki.
4. Wynik. Po dyskusji kierownik włączył szablon do porządku przekazywania zmiany. Czas odpowiedzi klienta nie był mierzony osobno.

Wersja robocza Anny „wspiera i ulepsza procesy” może być zastąpiona następującą linią:

Przygotowała i dopracowała z kolegami szablon przekazywania niezamkniętych zgłoszeń między zmianami; po próbnym użyciu kierownik włączył go do porządku pracy.

Jeśli w wywiadzie zapytają o oszczędność czasu, Anna będzie w stanie wyjaśnić granicę: „Nie mierzyliśmy czasu, mogę powiedzieć, co wcześniej przegapiliśmy i jak sprawdziliśmy nową transmisję”.

Jeśli dopiero przygotowałeś szablon, możesz użyć innego sformułowania: „Stworzyłem szablon przekazywania i przesłałem go do przełożonego do zatwierdzenia”. Jest to zakończony wynik pośredni, którego przydatność zależy od oferty pracy i tego, czy masz mocniejszy przykład zakończonej pracy.

1. 01Odzyskaj sprawę

   Co było zadaniem i co zrobiłeś osobiście?

2. 02Sprawdź wynik

   Co się stało i skąd to wiemy?

3. 03Skróć dla podsumowania

   Pozostaw działanie, ważne warunki i wynik.

4. 04Przygotuj kontynuację

   Wyjaśnij wybór rozwiązania, weryfikację i wkład współpracowników.

Cztery sposoby na osiągnięcie sukcesu

Kolejność słów zależy od tego, co chcesz podkreślić. Poniżej przedstawiono cztery opcje. Wybierz tę, która ułatwia czytelnikowi zrozumienie wartości Twojego przypadku; w jednym podsumowaniu można połączyć różne sposoby.

1. Działanie → wynik

Jeśli praca z kolegami jest szczególnie ważna w przypadku stanowiska, możesz zacząć od wspólnej weryfikacji:

Zorganizowała testowanie szablonu przekazywania, zebrała komentarze od pracowników i dopracowała pola; kierownik zatwierdził szablon do dalszej pracy.

Fakty są takie same, ale pierwszym działaniem było uzgodnienie zmian. „Organizował” jest tutaj odpowiedni tylko dlatego, że Anna była odpowiedzialna za testowanie.

2. Wynik → pomiar → metoda

Jest to przydatne, gdy istnieją porównywalne miary. Często jest to opisane jako formuła XYZ: co osiągnięto, co zmierzono i za co. Rozważmy inny przypadek: analityk skonfigurował cotygodniowe raporty i zachował pomiary czasu na tym samym zestawie danych.

Skrócono ręczne przygotowywanie tygodniowego raportu z 50 do 20 minut na sprawdzonym zestawie danych: skonfigurowano scalanie tabel i wyciągnięto sporne wiersze na osobną listę do sprawdzenia.

Kandydat powinien przygotować wyjaśnienie: co było wliczone w te minuty, jak przeprowadził pomiar i czy sprawdzenie było kompletne. Jeśli porównano tylko dwa uruchomienia, należy to powiedzieć; wynik ten nie opisuje jeszcze średnich oszczędności w ciągu roku.

Jeśli zapisy pozwalają na odtworzenie zakresu, należy oznaczyć go jako szacunkowy i wyjaśnić obliczenia. Jeśli nie ma podstaw, należy powrócić do potwierdzonej akcji i wyniku bez procentu.

3. Problem → działanie → sprawdzony wynik

Kompresja struktury jest czasami nazywana CAR lub PAR; dla szkicu wystarczą trzy rosyjskie pytania: co przeszkadzało, co zrobiłem, co się udało.

W poniższym przykładzie programista naprawił ładowanie tabel: ładowanie zatrzymywało się z powodu nieprawidłowego wiersza, a użytkownikowi trudno było znaleźć przyczynę.

Dodałem raport o nieprawidłowych wierszach z podaniem przyczyny; podczas sprawdzania pracownik pomocy technicznej znalazł i poprawił dane źródłowe bez przeglądania dzienników technicznych.

Nie ma danych dotyczących spadku liczby zgłoszeń do pomocy technicznej, dlatego efekt ten nie jest uwzględniony w wierszu.

4. Wynik zespołu → moja część pracy

Na przykład, jeśli zespół przeniósł wewnętrzne instrukcje do nowej sekcji bazy wiedzy, a specjalista był odpowiedzialny za ich znalezienie, to:

Zespół przeniósł wewnętrzne instrukcje do nowej sekcji bazy wiedzy, a ja zajmuję się tworzeniem kategorii i sprawdzaniem wyszukiwania typowych pytań pracowników.

Dla menedżera ważne są jego działania kierownicze: jak ustalił priorytety, rozdzielił pracę, uzgodnił sporne decyzje i sprawdził gotowość.

Przykłady dla różnych ról i poziomów doświadczenia

Poniższe przykłady pokazują różne podstawy osiągnięcia, są to pojedyncze sytuacje edukacyjne; wybierz odpowiedni sposób opisu i odtworzenia faktów z własnej pracy.

Analityk: uzgodnił znaczenie wskaźnika

Analityk ustalił zasady liczenia i uzgodnił wspólną interpretację.

Wszystkie te czynności są wykonywane w celu uzyskania pełnej kontroli nad procesem, a w przypadku, gdy oba procesy są w pełni zintegrowane, wyniki są spójne.

Zdanie „zwiększył dokładność analizy” byłoby mniej zrozumiałe: nie wyjaśnia ono, jaki problem został rozwiązany.

Specjalista ds. Wsparcia: zapewnienie jakości normalnej pracy

Pracownik regularnie odpowiadał na pytania użytkowników i otrzymał zadanie sprawdzenia starych szablonów odpowiedzi po zmianie produktu.

Zaktualizowała szablony odpowiedzi po zmianie konfiguracji produktu: sprawdziła opisane kroki w nowej wersji i uzgodniła instrukcje z odpowiedzialnym specjalistą.

Jeśli wynikiem było tylko przygotowanie wersji, a połączenie jest nadal w toku, należy zachować ten stan w wersji.

Kierownik: zorganizował jasne przekazanie odpowiedzialności

W zespole niektóre pytania użytkowników były opóźnione, ponieważ nie było wyznaczonego osoby odpowiedzialnej za te pytania.

Wprowadzono obowiązek przeprowadzania kontroli w przypadku nieprawidłowego działania, a także obowiązek przeprowadzania kontroli w przypadku zmiany stanu faktycznego.

Jeśli raport pokazuje zmniejszenie liczby oczekujących zgłoszeń, można dodać wskaźnik i okres. Bez raportu wystarczy opisać przyjętą zmianę.

Początkujący specjalista: ukończył i zweryfikował projekt szkoleniowy

W ramach samodzielnego projektu, kandydat wykorzystał otwarty zestaw zleceń szkoleniowych i sprawdził, jak powtarzające się wpisy wpływają na kwotę końcową.

W projekcie szkoleniowym przygotował raport z zamówień: wyróżnił powtarzające się zapisy, opisał zasady ich przetwarzania i porównał sumę końcową z ręcznym obliczeniem na małej próbce.

Projekt pozostaje edukacyjny; prawdziwi użytkownicy i efekty komercyjne mogą nie być możliwe. Pokazywanie takich prac w wywiadzie pomaga w zrozumieniu, czy kandydat jest odpowiednim kandydatem. Rozmowa kwalifikacyjna bez doświadczenia.

Zmiana zawodu: pokazał stosowną umiejętność

Koordynator szkolenia chce przejść do wsparcia produktu oprogramowania. W poprzedniej pracy pomagał nauczycielom w korzystaniu z nowego formularza harmonogramu. Po przygotowaniu wyjaśnień poprosił ich o ponowne wypełnienie spornych pól i obserwował, czy potrzebne są dodatkowe wskazówki.

Zebrałem trudności nauczycieli w wypełnianiu harmonogramu i przygotowałem wyjaśnienia spornych pól.

W czasie rozmowy można powiązać to doświadczenie z nowym zadaniem, wyraźnie wskazując, czego jeszcze trzeba się nauczyć w zakresie wsparcia produktu.

Jeśli projekt nie jest zakończony lub szczegóły są zamknięte

Projekt zawieszono przed wdrożeniem

Załóżmy, że analityk przygotował wymagania dla nowego formularza zamówienia, ale uruchomienie zostało opóźnione:

Opisałem wymagania dotyczące formularza zamówienia, uzgodniłem wymagane pola z użytkownikami i przygotowałem scenariusze testów. Projekt zatrzymany przed wdrożeniem.

W przypadku stanowiska, w którym ważne jest zbieranie wymagań, takie doświadczenie może być przydatne. Kandydat może wyjaśnić, w jaki sposób pojednał różnice i sprawdził kompletność opisu. Zmniejszenie błędów w składaniu zamówień jest na razie oczekiwanym efektem, a nie osiągniętym rezultatem.

Nie można ujawnić wskaźników lub urządzenia projektu

Czasami możesz podać rodzaj zadania, swoją rolę i wynik, który chcesz osiągnąć; czasami możesz podać inny przykład.

Na przykład, jeśli dozwolone jest opisywanie tylko ogólnego sposobu pracy: „Przygotowałem weryfikację wymaganych pól przed wysłaniem raportu wewnętrznego i uzgodniłem procedurę poprawiania błędów”. W rozmowie można wyznaczyć granicę: „Nie mogę ujawnić wewnętrznych wskaźników, ale mogę wyjaśnić moje zadanie i sposób weryfikacji w dozwolonych granicach”.

Pamiętasz pochwałę, ale nie możesz przywrócić wyniku

Może to być wynikiem konkretnego przekazania zadań, które zostało wykonane w uzgodnionym terminie, lub błędu, który został znaleziony. Jeśli nie możesz odtworzyć tego epizodu, zachowaj tylko prawdziwy opis pracy. Jak znaleźć fakty po ocenie cech osobistych, opisano w artykule O mocnych stronach w rozmowie kwalifikacyjnej.

Co wybrać na wakat i gdzie umieścić

Jeśli przygotowujesz pierwszy dokument w całości, użyj Szablon CV bez doświadczenia zawodowego: pomoże Ci umieścić umiejętności, projekty i edukację, zachowując prawdziwy charakter Twojego doświadczenia.

Jeśli chcesz komunikować się z użytkownikami i wyjaśnić ich trudności, zacznij od tego przykładu. Jeśli ważne jest samodzielne sprawdzenie raportów, zacznij od wyniku, gdzie możesz wyjaśnić, jak sprawdzasz raporty.

Jeśli zadania znacznie się różnią, możesz stworzyć osobne wersje CV, które zachowają stanowisko, daty, wyniki i granice Twojej roli.

• W sekcji Doświadczenie Osiągnięcia należy umieścić w oddzielnych punktach poniżej miejsca pracy, w którym zostały osiągnięte, co pomoże zrozumieć kontekst i zakres odpowiedzialności.
• W sekcji Projekty Pokaż pracę dydaktyczną lub samodzielną: cel, własną część, osiągnięty etap i sprawdzenie.
• W sekcji "O mnie" Wszystkie szczegóły osiągnięcia pozostaną w doświadczeniu lub w projektach.

Na przykład, jeśli Anna rozważa pozycję, w której potrzebuje poprawy wsparcia, krótki blok może wyglądać tak:

Specjalista ds. wsparcia produktu oprogramowania. Oprócz pracy z zgłoszeniami, zajmuję się przekazywaniem informacji między zmianami: przygotowałam i sprawdziłam z kolegami szablon, który zespół przyjął do pracy.

Jeśli ważne jest pokazanie innego doświadczenia, zmień przykład i cel. Stwierdzenia takie jak "silny organizator" wymagają potwierdzenia w treści streszczenia.

Liczba ta zależy od wagi doświadczenia i rozmiaru dokumentu: długa lista podobnych wyników sprawia, że trudno jest wybrać najważniejszy. sekcja Hintsage „Praca z podsumowaniem” Możesz przeanalizować tekst i porównać proponowane ulepszenia; porównaj każde nowe sformułowanie z faktem.

Różne warianty samoprezentacji podczas rozmowy kwalifikacyjnej

Poniżej używamy tego samego przypadku Anny z przekazywaniem adresów: fakty są zachowane, ale początki i stopień szczegółowości są zmienione.

Opcja 1: Co robię teraz → odpowiednie doświadczenie → cel

Nazwij rolę, podaj jeden przykład i wyjaśnij, dlaczego jesteś zainteresowany ofertą pracy.

Pracuję w dziale wsparcia produktu, rozpatruję zgłoszenia użytkowników i przekazuję nierozwiązane problemy następnej zmianie. Niedawno przygotowałam szablon takiego przekazania, sprawdziłam go z kolegami i wprowadziłam poprawki. Następnie kierownik włączył go do procedury.

W waszym stanowisku jest takie zadanie, więc chciałbym wiedzieć, jak jest ono rozdzielone w zespole.

Osiągnięcie zajmuje część wprowadzenia, a pozostałe informacje pomagają zrozumieć kierunek wyszukiwania. Ćwiczenie mówienia o sobie.

Opcja 2: Potrzebna umiejętność → epizod potwierdzający

Zacznij od konkretnej umiejętności, która jest związana z ofertą pracy i od razu pokaż, jak ją wykorzystać.

Potrafię rozpoznać, czego brakuje moim współpracownikom, aby kontynuować zadanie. Na przykład, gdy przekazywaliśmy zgłoszenia między zmianami, nie zawsze wiedzieliśmy, co jest następnym krokiem i kto jest odpowiedzialny. Zebrałam takie przypadki i zaproponowałam pola do wspólnego szablonu.

Sprawdziliśmy to na zmianach, zgłosiłam uwagi, a kierownik zatwierdził nowy porządek. Takie doświadczenie będzie przydatne tam, gdzie trzeba uzgodnić zrozumiałe przekazywanie informacji między ludźmi.

Na przykład: „Produkt twojego zespołu jest jeszcze przede mną, ale już potrafię rozwiązywać problemy użytkowników i sprawdzać czy wyjaśnienia są zrozumiałe” – jeśli potwierdza to twój przypadek.

Opcja 3: Szczegółowa analiza jednego osiągnięcia

Jeśli rozmówca prosi o więcej szczegółów, przydatna jest struktura STAR: sytuacja, zadanie, działanie i rezultat, która daje wystarczająco dużo miejsca na powody wyboru i zaangażowanie współpracowników.

Przekazywaliśmy nierozwiązane zgłoszenia za pomocą wiadomości na czacie publicznym. W niektórych przypadkach następna zmiana nie rozumiała, co już zostało powiedziane klientowi i kto kontynuował pracę. Musiałem zaproponować jasną formę przekazywania.

Przeanalizowałam kilka takich przypadków i wyróżniłam brakujące informacje. Stworzyłam szablon ze stanem sprawy, kolejnym krokiem i odpowiedzialnym. Następnie uzgodniłam z kolegami próbne użycie. Po ich komentarzach doprecyzowałam pola i pokazałam wynik przełożonemu.

Mój dział zajmował się analizą spraw, przygotowaniem i udoskonaleniem formularza, a koledzy sprawdzali go na zmianach. Szybkość odpowiedzi klientów nie była mierzona, więc mogę powiedzieć, że zmiana procesu została przyjęta.

Przygotuj odpowiedzi na dalsze pytania: dlaczego wybrano te pola, co trzeba zmienić po uzyskaniu komentarzy, kto podjął ostateczną decyzję. Analiza wywiadu behawioralnego i metody STAR.

Można ćwiczyć wprowadzenie przez około minutę, a następnie rozwinąć epizod na pytanie dodatkowe. Jest to punkt odniesienia do próby: na spotkaniu zakres odpowiedzi zależy od pytania i reakcji rozmówcy. Przygotuj fakty podstawowe i przejścia między nimi, aby spokojnie zmieniać szczegóły.

Jak przygotować swoje formuły

1. Wybierz ofertę pracy. Napisz dwa lub trzy zadania, dla których możesz podać przykłady z własnego doświadczenia.
2. Odtwarzanie epizodów. Dla każdego z nich podaj zadanie, własne działanie, wynik i powód wycofania się.
3. Wykonaj wiersz podsumowania. Wybierz odpowiednią kolejność: od działania, wyniku, problemu lub zadania zespołu.
4. Sprawdź granice. Czy zachowano etap projektu, warunki pomiaru i dopuszczalny poziom szczegółowości, a cel nie stał się już efektem osiągniętym?
5. Opowiem ci o tym. Poproś słuchacza, aby powtórzył, co zrobiłeś i jak sprawdziłeś wynik.

Jeśli słuchacz może podać tylko nazwę stanowiska lub ogólnie „poprawił pracę”, dodaj konkretne działanie i wynik. Jeśli przypisuje ci pracę całego zespołu, doprecyzuj swoją część. Jeśli pozostaje pytanie o pomiar, przygotuj wyjaśnienie warunków lub zastąp liczbę tym, co jest faktycznie znane.

Zacznij od jednego sprawdzalnego osiągnięcia. Zachowaj krótkie sformułowanie dla podsumowania i szczegółowe notatki dla rozmowy, a następnie przeanalizuj pozostałe przypadki w tej samej kolejności. Dobrym wynikiem tego jest tekst, który rozumie twój wkład i który możesz spokojnie wyjaśnić własnymi słowami.